Икки кундан бери сен билан гаплаша олмаяпман. Университет имтиҳонлари роса қийнаб, бош қашишга ҳам вақт ажрата олмаяпман. Биз келишган эдик, бир ҳафтадан кейин қӯнғироқ қилишга. Ёки барча имтиҳонларни топширганимдан сӯнг қӯнғироқ қиларман, деган эдим. Аммо, бу юрак қурғур ҳамиша сен билан дийдорлашишни қӯмсайди. Ҳозир ҳам бу сатрларни ёзмасдан бир оғиз ширин сӯзингни эшитсам дейману рақамни термоқчи бӯламан. Лекин ақлим буйруқ берадики, сенинг овозингни эшитгандан сӯнг, соғинчдан ҳушдан кетиб, бажарилолмай қолган уйга вазифалар қолиб кетади.
Соат 01:46 бӯлипти. Орадан анча вақт ҳам ӯтди. Роппа-роса 2 052 701 сониядан сӯнг, худо хоҳласа сен билан аэропортда учрашаман. Ҳар доим сония санасам, кунини санай қолинг, бу сонияларнинг миқдори ваҳимали дейсан. Мен эса, ушбу ваҳимали сонияларнинг бирма-бир камайиб кетаётганидан завқ оламан. Ахир, орадан тӯрт йил ӯтаяпти. Сени жуда соғинганман.
Бу ёзувлардан кейин, ҳозир қӯлимга яна ручка олиб электродинамикадан охирги уйга вазифани ишлашга киришаман, зора бу орамиздаги висол онларини яна бирор 3000 сонияга қисқартирса. :)
1 comment:
мунча чиройли хоторалар!!!сизга хавасим келяпти!иккаларизгаям!!!
Post a Comment