Wednesday, February 13, 2008

Севгим менинг

Чин севги дарё-дарё кӯз ёшларни келтирар (Фаррух)

Бу ерга ёзишдан мақсадим асар тӯқимоқ, ёки барчага севгимни достон қилмоқ ҳам эмас аслида. Шунчаки кундалик хотираларимни компютеримни бир бурчагида жой бергандан кӯра онлайн тизимида қӯйганим ӯзимга анча қулайроқ, хоҳлаган жойда хотиралар билан сӯҳбатлаша оламан. Баъзида ёзган хотираларимни ӯқиб, ӯтган кунларимни эслаб, қандайдир бир ҳиссиётлар оламига тушиб қоламан. Бу билан мен хотиралар билан яшайман демоқчи эмасман асло. Эсталикларнинг ҳам турли хили бӯлади: аччиқ хотиралар, аламли хотиралар, қувончли кунлар, шодликлар ва ҳоказо. Баъзиларини эслаш вужудингизга титроқ солса, баъзилари жаннат олами сайрига таклиф этгудек гӯиё. Ҳаммасидан ҳам, уларнинг орасида севги хотиралари номланмиш бир туйғу борки, унинг энг аламли кунларини эслаш ҳам кишига ёқимли таассурот қолдиради.

Мен у билан 6 йил олдин танишдим. Оддийгина: имтиҳонга тайёргарлик кӯраётган бир қиз менда бӯлган саволлар варағини бера олмаслигимни сӯради. Балким, ӯша биринчи сӯзлашувдан сӯнг бир биримизни бутунлай кӯрмасдан бошқа бошқа йӯлларга кетишимиз ҳам мумкин эди. Аммо ҳаётнинг фикрида бошқа найранглар чарх уриб ётган экан...




No comments: